prof. Agnieszka Drosdzol-Cop: Jeśli dziewczynka prawidłowo się rozwija, to według zaleceń pierwsza wizyta u ginekologa powinna mieć miejsce po pierwszej miesiączce. Uważam, że nie należy z tym zwlekać, ponieważ nastolatka musi wiedzieć, jak przebiega prawidłowy cykl miesiączkowy, jak prowadzić samobadanie piersi oraz że warto Jak wygląda pierwsza wizyta? Będzie to zapewne twoja najdłuższa wizyta u ginekologa , może trwać nawet ponad pół godziny. W tym czasie lekarz przeprowadzi dokładny wywiad lekarski. Badanie u fizjoterapeuty uroginekologicznego. „Oba robi się przez pochwę, jednak fizjoterapeuta ocenia funkcję mięśni. Nie używa wziernika jak ginekolog, badanie jest palpacyjne, czyli palcem/palcami, a pacjent leży na kozetce, a nie na fotelu ginekologicznym. Funkcja mięśni jest określana na podstawie skal, konkretnych kwestionariuszy. Wizyta U ginekologa (Pełne Badanie).avi • Jak zmienić softa w fonie K750i W800i W810i: Kot w butach 3D 2011: Kot w Butach HD: Król Lew 2011: Cała wizyta u ginekologa zwykle trwa ok. 15 minut, a samo badanie ginekologiczne na fotelu trwa ok. minuty – nieco dłużej, gdy trzeba pobrać materiał do cytologii lub zrobić USG. W jakim celu chodzi się do ginekologa. Jest to lekarz, który ma sprawować opiekę nad zdrowiem płciowym kobiety. Szczególnym zadaniem opiekuna jest omówienie wcześniej, jak wygląda wizyta u ginekologa dziecięcego. Jeżeli odbywa ją osoba wkraczającej w wiek dojrzewania, pierwsza konsultacja ginekologa dziecięcego powinna polegać przede wszystkim na edukacji w zakresie fizjologii kobiecej, seksualności oraz metod antykoncepcji dostosowanej do vLpey0. Ginekolog, czyli lekarz zajmujący się profilaktyką i leczeniem chorób w obrębie żeńskiego układu rozrodczego jest jednym z najczęściej odwiedzanych specjalistów w ramach NFZ. Jak wygląda taka wizyta, w czym może nam pomóc specjalista z tej dziedziny oraz jak długo czeka się na wizytę?Ginekolog, czyli lekarz zajmujący się profilaktyką i leczeniem chorób w obrębie żeńskiego układu rozrodczego jest jednym z najczęściej odwiedzanych specjalistów w ramach NFZ. Jak wygląda taka wizyta, w czym może nam pomóc specjalista z tej dziedziny oraz jak długo czeka się na wizytę?Czy potrzebujesz skierowania?Obecnie wizyta u większości lekarzy specjalistów w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia wymaga skierowania wystawionego przez lekarza POZ (Podstawowej Opieki Zdrowotnej). Jednym z nielicznych wyjątków jest właśnie lekarz o specjalizacji ginekologa, do którego możemy umówić się na wizytę bez skierowania. Niestety wiąże się to często z wydłużonym czasem oczekiwania na swoją kolej, szczególnie w przypadku lekarzy posiadających duże grono wiernych i regularnie odwiedzających ich pacjentek. Wszystko zależy od ilości chętnych do zapisu pań oraz grafiku ginekologa. Rekompensata tej niedogodności jest oczywiście całkowicie bezpłatna wizyta, za którą zapłaci za nas zgłosić się do ginekologa?Ginekolog to niezwykle ważny specjalista w życiu każdej dojrzałej kobiety. To do niego zgłaszają się panie podejrzewające ciążę i to właśnie ginekolog jest odpowiedzialny za jej pomyślne rozwiązanie. Jest to również specjalista, który pomoże w przypadku problemów z poczęciem dziecka oraz utrzymaniem ciąży. Innymi impulsami do skłonienia nas do wizyty w gabinecie ginekologicznym są następujące objawy występujące w obrębie kobiecych narządów płciowych:brak pojawienia się miesiączki do 16 roku życia,bolesne i obfite miesiączki,nieregularne i skąpe miesiączki,ból w okolicach podbrzusza,stan zapalny w obrębie narządów płciowych,uczucie swędzenia i pieczenia,duże problemy z u tego lekarza powinny również odbyć wszystkie kobiety, które planują rozpoczęcie aktywności seksualnej. Pozwoli to na rozwiązanie wszelkich wątpliwości związanych z odpowiednim zabezpieczenie się przed chorobami przenoszonymi droga płciową czy też niechciana informacją, dla dziewcząt, które chcą odbyć swoja pierwszą wizytę u ginekologa jest fakt, iż pacjentki poniżej 18 roku życia powinny zgłaszać się na wizytę z opiekunem prawnym. Jego podpis i zgoda jest również niezbędny w przypadku jakiegokolwiek badania ginekologicznego i w gabinecie ginekologicznym trwa zazwyczaj od 15 do 20 minut i rozpoczyna się zawsze od wywiadu z pacjentką. W trakcie rozmowy lekarz zbiera niezbędne informacje o samopoczuciu i objawach kobiety oraz analizuje wyniki wcześniej zleconych badań. W przypadku pierwszej wizyty u konkretnego lekarza konieczne będzie podanie informacji o dacie wystąpienia pierwszej miesiączki, długości trwania każdego cyklu i jego regularności oraz obfitości. Na tej podstawie specjalista jest w stanie zaplanować dalszą część wizyty i niezbędne krokiem jest badanie ginekologiczne, które odbywa się na fotelu ginekologicznym, nazywanym przez niektóre pacjentki samolotem. Wyposażony jest on w dwie podpory na które należy położyć nogi, by ułatwić ginekologowi dostęp do narządów rozrodczych. Badanie ginekologiczne na fotelu napawa wiele pacjentek obawami, jednak są one całkowicie bezpodstawne. Procedura ta jest zazwyczaj całkowicie bezbolesna i krótka a pozwala wykryć większość niebezpiecznych ginekologiczne składa się z kilku części. Pierwszą z nich jest po prostu ocena wyglądu narządów rozrodczych. Kolejnym etapem jest wziernikowanie za pomocą wziernika wprowadzanego do pochwy. Narzędzie to pozwala dokładniej przyjrzeć się ujściu szyjki macicy. Ostatnia część badania to tzw. badanie palpacyjne dwuręczne. Polega ono na wsunięciu do pochwy dwóch palców jednej ręki przy równoczesnym ugniataniu podbrzusza pacjentki drugą ręką w celu dokładnego zbadania macicy i jajników. Dodatkowa opcja, która stosuje wielu ginekologów jest również badanie piersi pomagające we wcześniejszym wykryciu wszelkich zmian, w tym przypadku zaawansowanej diagnostyki lekarz ginekolog na NFZ może również przeprowadzić badanie cytologiczne, które należy powtarzać co kilka lat, w zależności od wieku pacjentki oraz USG dopochwowe wykonywane najczęściej u kobiet we wczesnej ciąży. Jeśli nie mamy do czynienia z nieprawidłowymi krwawieniami z dróg rodnych, podejrzeniem ciała obcego czy zmiany nowotworowej, to tak naprawdę nie ma wskazań do pełnego badania ginekologicznego. Podstawowym badaniem, które się wykonuje u dziewczynki podczas pierwszej wizyty jest badanie USG przezbrzuszne przy wypełnionym pęcherzu moczowym – uspokaja prof. Agnieszka Drosdzol-Cop, ginekolog dziecięca i dziewczęca. Ewa Stanek-Misiąg: Czy sygnałem, że trzeba umówić córkę do ginekologa jest pierwsza miesiączka? prof. Agnieszka Drosdzol-Cop: Jeśli dziewczynka prawidłowo się rozwija, to według zaleceń pierwsza wizyta u ginekologa powinna mieć miejsce po pierwszej miesiączce. Uważam, że nie należy z tym zwlekać, ponieważ nastolatka musi wiedzieć, jak przebiega prawidłowy cykl miesiączkowy, jak prowadzić samobadanie piersi oraz że warto zaszczepić się przeciwko wirusowi HPV i najlepiej, jeśli dowie się tego od lekarza. Dziewczynka i jej rodzice, bo to oni podejmują decyzję o ewentualnym szczepieniu. Jaki jest najlepszy wiek na szczepienie? To się wiąże mniej więcej z datą pierwszej miesiączki, która występuje średnio około 12. roku życia. Zalecenia dotyczące najnowszej szczepionki przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego, szczepionki 9-walentnej mówią o tym, że największą skuteczność daje podanie jej od 11. roku życia. Głównie chodzi o to, aby szczepić dziewczynki, które nie miały żadnych kontaktów seksualnych. Zgoda na zaszczepienie jest przez niektórych rodziców traktowana jako przyzwolenie na współżycie, więc się nie zgadzają. Ruchy antyszczepionkowe posługują się tym argumentem. Absolutnie się z takim podejściem nie zgadzam. Szczepionka zabezpiecza przed zakażeniem większością typów wirusa HPV, w tym typami onkogennymi, które są głównymi czynnikami ryzyka rozwoju raka szyjki macicy. A najlepszą metodą podnoszenia wieku inicjacji seksualnej jest edukacja seksualna. Szczepionka nie ma z tym nic wspólnego. Jaka jest dolna i górna granica wystąpienia pierwszej miesiączki? Jeżeli miesiączka nie pojawia się do 15. roku życia, to należałoby sprawdzić dlaczego tak się dzieje. Kiedyś granicą był 16. rok życia. Przy prawidłowo wykształconych piersiach, prawidłowym obrazie USG, prawdopodobnie będziemy spokojnie czekać, ale pod kontrolą. Interwencji natomiast wymaga zawsze przedwczesne dojrzewanie. Zdarza się, że powiększenie piersi, owłosienie łonowe, miesiączka może wystąpić już u 6-letnich dziewczynek. Najmłodsza moja pacjentka, która zamiesiączkowała miała 2 i pół roku. Wdraża się wtedy długotrwałe leczenie endokrynologiczne, które polega na blokowaniu cyklu miesiączkowego. Jesteśmy w stanie obniżyć stężenie estrogenów do wartości minimalnych, ale nie wszystko da się odwrócić. Na skutek działania estrogenów przyspiesza zarastanie nasad kości długich, czego konsekwencją może być niski wzrost. Doradza pani, żeby na pierwszą wizytę z dziewczynką umówić się raczej do ginekolożki niż ginekologa? Widzę po swoich pacjentkach, że czują się bardziej komfortowo, jeżeli tym pierwszym lekarzem jest kobieta. Jakich pytań trzeba się spodziewać podczas pierwszej wizyty? Podstawowym pytaniem zadawanym przez każdego ginekologa jest pytanie o miesiączki. Wiek wystąpienia pierwszej miesiączki. Kiedy była ostatnia miesiączka. W tym momencie pacjentki zwykle wyjmują telefon i sprawdzają w odpowiedniej aplikacji. Ja zbieram bardzo dokładny wywiad dotyczący cyklu miesiączkowego. Czy miesiączki są regularne, a jeśli nie, to co to dokładnie oznacza. Pacjentki często nie wiedzą, że 7 dni różnicy w cyklach mieści się w granicy normy. Pytam o to jak długo trwa miesiączka, czy jest obfita – tu pomocne bywa określenie ilości zużywanych środków higienicznych. Bardzo ważne są dolegliwości bólowe. Proszę pacjentki o to, żeby określiły ból w skali od 1 do 10, pytam o to, w którym dniu występuje w jakim nasileniu. Następnie interesują mnie pozostałe kwestie związane ze stanem zdrowia – przebyte choroby, ewentualne operacje. Zwykle na te pytania odpowiadają mamy. Jak przebiega badanie pacjentki-debiutantki? Zacznę od tego, co budzi najwięcej obaw. Jeśli nie mamy do czynienia z nieprawidłowymi krwawieniami z dróg rodnych, podejrzeniem ciała obcego czy zmiany nowotworowej, to tak naprawdę nie ma wskazań do pełnego badania ginekologicznego. Czasem należy dokonać oględzin sromu, wejścia do pochwy albo ocenić ściany pochwy, do czego służą specjalne wzierniki, można też używać wzierników laryngologicznych, które mają bardzo małe rozmiary i nie powodują ani żadnych uszkodzeń, ani dolegliwości bólowych. Podstawowym badaniem, które się wykonuje u dziewczynki podczas pierwszej wizyty jest badanie USG przezbrzuszne przy wypełnionym pęcherzu moczowym. Niezwykle rzadko, raz na sto przypadków, wykonuje się to badanie głowicą doodbytniczo, a czasami przykładając głowicę do krocza, żeby zobaczyć coś bliżej. Ale w 99,9% przypadków wystarcza USG przezbrzuszne. Czy osoba, która towarzyszy dziewczynce, czyli najczęściej mama, jest obecna podczas całej wizyty? Jeśli pacjentka ma 16 lat i współżyje, możemy za jej zgodą i zgodą mamy ustalić, że na czas badania mama wychodzi z gabinetu. Natomiast nie możemy niczego przed rodzicem zataić. Wszelkie decyzje diagnostyczne i terapeutyczne dotyczące osób małoletnich, czyli do 18. roku życia, podejmujemy z udziałem rodziców. Zastanawiam się, czy dziewczyny nie chodziłyby częściej do ginekologa, gdyby ta rodzicielska opieka nie była konieczna. To chyba nie jest problem. W ostatnich latach widzę, że coraz więcej mam przyprowadza swoje córki na pierwszą wizytę, żeby lekarz porozmawiał z nimi o podjęciu współżycia, antykoncepcji. Mamy również coraz więcej pacjentek transseksualnych. One potrzebują wielkiego wsparcia rodziców. Lekarz może w tym pomóc, wyjaśniając na czym polega problem takich osób, jak należy się wobec nich zachowywać. Kiedy powinno się wykonać pierwszą cytologię? Wtedy, gdy osoba rozpoczęła współżycie seksualne. A jeśli nie jest aktywna seksualnie, to po 25. roku życia. Pierwsza wizyta – jak pani mówi – ma mieć charakter edukacyjny, czyli dziewczyna dowie się od lekarza, jak dbać o higienę? Jednym z najczęściej zadawanych pytań przez pacjentki jest pytanie o tampony. Czy osoby, które jeszcze nie współżyły mogą stosować tampony. Oczywiście, że mogą. Są dla nich specjalne tampony, mini. Uczę pacjentki, jak się zakłada tampon, w jakiej dokładnie pozycji jest go najwygodniej zaaplikować, jak usunąć, jak często wymieniać – nie powinno się przekraczać 8 godzin. Zdarza się, że jestem proszona, by w badaniu ginekologicznym ocenić, czy błona dziewicza nie będzie stanowiła przeszkody do założeniu tamponu. To jest nadal ważne, żeby zachować błonę? Myślę, że większą wagę przywiązują do tego rodzice niż dziewczęta. Czy używanie płynów do higieny intymnej przez kilkulatki – są takie produkty – uważa pani za uzasadnione? Są też takie płyny dla niemowląt, to znaczy tak przedstawiane w reklamach. U dziewczynek przed pierwszą miesiączką, czyli w okresie ciszy hormonalnej flora bakteryjna, która występuje w pochwie, czy w okolicy sromu jest taka sama, jak na skórze w tych okolicach. Ani nie ma potrzeby, ani nie ma takiego płynu, który należałoby stosować u takich dzieci. Polecam natomiast emolienty, delikatne preparaty myjące o działaniu natłuszczającym. Oprócz dobrej higieny zapobiegają one zaburzeniom w postaci sklejania warg sromowych. Zdarzają mi się też rozmowy z rodzicami na temat zbyt częstego mycia. Niemowlęta, kilkuletnie dziewczynki bywają myte przy każdej zmianie pampersa. To nie jest dobre. W ten sposób usuwana jest ze skóry naturalna warstwa ochronna. Mówiła pani o bólu podczas miesiączki. Dziewczyny często słyszą, że to normalne i przejdzie po pierwszym dziecku. To są dobrze utrwalone mity, powtarzane czasem także przez ginekologów, którzy nie zajmują się ginekologią dziewczęcą. Jeśli mamy do czynienia z bólem niezwiązanym z chorobą, czy zmianą patologiczną w obrębie miednicy mniejszej, to ona oczywiście samoistnie ustąpi po jakimś czasie. Ale jeśli wywołuje go choroba, to nie minie i może dojść do tego, że po urodzeniu dziecka czy cesarskim cięciu dolegliwości się nasilą. Tak będzie w przypadku endometriozy. Moja najmłodsza pacjentka z endometriozą miała 12 i pół roku. Jakie jeszcze choroby nie są kojarzone z dziewczynkami, nastolatkami i przez to późno się je diagnozuje? To są choroby sromu, na przykład liszaj twardzinowy. Zapadają na niego głównie kobiety po 55.–60. roku życia. Mnie zdarzyła się pacjentka 18-miesięczna. Liszaj twardzinowy powoduje bardzo przykre dolegliwości bólowe, pieczenie, świąd sromu. Dziecko bywa diagnozowane przez wielu różnych specjalistów, bo nikt nie myśli o tym, że to może być takie schorzenie. Podejrzewając infekcję u dziewczynki bez względu na to, jak jest mała, zawsze powinno się skierować ją do ginekologa. Świąd, wydzielina o nieprawidłowym zapachu. Ponadto zmiany w obrębie narządów płciowych. Zawsze też należy skonsultować zaburzenia miesiączkowania. Coraz częściej mamy do czynienia z wtórnym brakiem miesiączki. Mówimy o nim wtedy, gdy u nastolatek zatrzymanie miesiączki trwa od 3 do 6 powodem są zaburzenia odżywiania czy nadmierne uprawianie sportu. Mam takich pacjentek z każdym rokiem więcej. Nie jesteśmy w stanie wywołać miesiączki u dziewczyny, której masa ciała wynosi 30 parę kilogramów. Musi ją zwiększyć. Po przeciwnej stronie są dziewczyny otyłe. U nich wtórny brak miesiączki ma zupełnie inne podłoże – nadmiar androgenów, insulinooporność, zespół policystycznych jajników. Jeśli trzeba włączamy leczenie hormonalne, ale na pierwszym miejscu jest redukcja masy ciała. Zaburzenia odżywiania u nastolatek często się wiążą z sytuacją rodzinną, jakimś problemem, który się pojawił w rodzinie, typowy przykład to rozwód. Rodzice zwykle dość późno dostrzegają problem. Namawiam do tego, żeby uważnie obserwować dzieci, uczyć je troski o siebie, dbania o ciało. Rozmawiała Ewa Stanek-Misiąg Prof. Agnieszka Drosdzol-Cop specjalistka z zakresu położnictwa i ginekologii, seksuologii oraz ginekologii dziecięcej i dziewczęcej, kieruje Zakładem Patologii Ciąży Katedry Zdrowia Kobiety Wydziału Nauk o Zdrowiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Kiedy pierwsza wizyta u ginekologa jest koniecznością? Nie wtedy, kiedy jesteś w ciąży albo potrzebujesz tabletek antykoncepcyjnych. Dojść do niej powinno dużo wcześniej, przed rozpoczęciem współżycia. Bo pewne rzeczy w życiu kobiety powinny odbywać się w określonej ten moment. Ginekolog - pierwsza wizyta. Zupełnie nie wiesz, czego masz się spodziewać, jesteś skrępowana na samą myśl o tym nieszczęsnym fotelu. Ten scenariusz jest taki sam niezależnie od tego, czy masz 15, 20 czy 31 lat. Ten dyskomfort kobieta czuje chyba bez względu na wiek. Nie jest to jednak powód, dla którego warto rezygnować z wizyt u ginekologa. Jak przygotować się do pierwszej wizyty u ginekologa? Pierwsza wizyta u ginekologa , wiek ? Tutaj nie ma żadnej konkretnej reguły. Im wcześniej, tym lepiej, szczególnie jeśli planujesz rozpoczęcie współżycia. Warto, aby pierwsze badanie ginekologiczne zostało przeprowadzone jeszcze przed inicjacją seksualną. Jak się przygotować do pierwszej wizyty u ginekologa? Odnotować datę ostatniej miesiączki i się umówić. Kluczowa kwestia dla sporej części dziewcząt: pierwsza wizyta u ginekologa, depilacja? Nie jest koniecznością, szczególnie jeśli nie wykonujesz jej na co dzień. Ginekolog zupełnie nie będzie zwracał na to uwagi. Pierwsza wizyta u ginekologa powinna się odbyć, kiedy jesteś w ok. 10. dniu od zakończenia krwawienia. Jak się do niej przygotować, jeśli już nie jesteś dziewicą? W dokładnie ten sam sposób: wizyty różnić się będą jedynie rodzajem badania. Konsultacja ginekologiczna jest konieczna, w sytuacji gdy:– miesiączkujesz już kilka lat, a krwawienia nadal nie są regularne,– w czasie stosunku lub po nim czujesz ból lub dyskomfort,– chcesz dobrać antykoncepcję,– podejrzewasz, że jesteś w ciąży, pierwsza wizyta u ginekologa jest koniecznością. Pierwsza wizyta u ginekologa - najpierw rozmowa Co robi ginekolog podczas pierwszej wizyty? Przede wszystkim z tobą rozmawia. Stara się dowiedzieć, jak najwięcej o twoim cyklu miesiączkowym - jak długo miesiączkujesz, czy okresy są obfite i bolesne. Interesować go będzie także kwestia innych możliwych chorób, tak tych, które dotyczą ciebie (nawet tak „banalnych” jak alergie), jak i tych, na które cierpiała mama albo babcia, szczególnie w przypadku nowotworów. Wizyta u ginekologa, szczególnie pierwsza, zakłada długi wywiad. Dopiero potem lekarz poprosi cię o przygotowanie się do badania. Pierwsza wizyta u ginekologa - jak wygląda badanie? Pierwsza wizyta u ginekologa jest przerażająca właśnie ze względu na ten moment, choć ostatecznie wiele dziewcząt stwierdza, że nie było się czego bać. Przed badaniem zostaniesz poproszona o rozebranie się od pasa w dół w wydzielonej przestrzeni obok fotela ginekologicznego lub przylegającej łazience. W nowoczesnych gabinetach znajdziesz specjalne spódniczki ginekologiczne i kapcie. Nie musisz jednak z nich skorzystać. Co do stóp – możesz być boso lub w skarpetkach. Przed badaniem kładziesz się w pozycji półleżącej na fotelu, nogi opierasz na specjalnych podpórkach, a pupę wysuwasz poza krawędź fotela. W ten sposób lekarz ma dostęp do twoich narządów rodnych. Badanie dziewicy nie odbywa się przez pochwę (ze względu na błonę dziewiczą), opiera się w dużej mierze na oglądzie narządów zewnętrznych, w razie potrzeby prowadzone jest przez odbyt. W przypadku dziewcząt po inicjacji seksualnej ginekolog założy wziernik i specjalną szczoteczką pobierze materiał do badania cytologicznego. Pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży Kiedy pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży? Pierwsza wizyta w ciąży u ginekologa powinna się odbyć między 6. a 8. tygodniem od ostatniego krwawienia . Wtedy lekarz może potwierdzić ciążę dzięki serii badań. Jak wygląda pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży? 1. Lekarz zleca badanie krwi, na podstawie którego można oznaczyć poziom hormonu hCG – jego wysokość to potwierdzenie Podczas typowego badania ginekologicznego lekarz może również stwierdzić ciążę dzięki określonym sygnałom, np. rozpulchnieniu pochwy. Podczas tego badania pobierze również próbkę do badania Lekarz może zdecydować o wykonaniu badania USG, na którym po raz pierwszy można zidentyfikować Podczas wizyty lekarz z pewnością zaleci ci przyjmowanie suplementów dla kobiet ciąży, kwasu foliowego, witamin Możesz spodziewać się skierowania na szereg badań: morfologię krwi, oznaczenie grupy krwi, stężenia glukozy, w kierunku kiły (VDRL), nosicielstwa HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu C, różyczki i toksoplazmozy. O co zapytać podczas pierwszej wizyty u ginekologa w ciąży? Możesz oczywiście pytać o wszystko, co cię niepokoi. Możesz zapytać już o przybliżony wiek ciąży, o orientacyjny termin porodu , o to, czy ciąża przebiega prawidłowo. Pamiętaj, że pierwsza wizyta u ginekologa podczas ciąży powinna odbyć się do 10. tygodnia ciąży ze względu na bezpieczeństwo i twoje, i dziecka. Warto poruszyć temat zaświadczenia o byciu pod opieką lekarską ze względu na tzw. becikowe. Jeśli Twój mąż (lub partner) wykazuje zaangażowanie, a ty podejrzewasz, że ginekolog potwierdzi dobrą nowinę, pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży z mężem (lub partnerem) będzie dobrym pomysłem. Autor: Redakcja Dzień Dobry TVNŹródło zdjęcia głównego: PhotoAlto/Eric Audras/Getty Images Przed wizytą w gabinecie lekarskim każda pacjentka zgłaszająca się do naszego ośrodka po raz pierwszy, zostanie poproszona o wypełnienie ankiety dotyczącej jej przeszłości chorobowej. Alicja Halbersztadt: Ankieta zawiera pytania o przebyte choroby, doznane urazy, wypadki, uczulenia, stosowane dotychczas leczenie i zabiegi operacyjne, stosowane aktualnie leki i używki a także schorzenia występujące w najbliższej rodzinie. Informacje te, za zgodą pacjentki, zostaną wprowadzone do bazy danych i będą dostępne jedynie dla lekarza prowadzącego, umożliwiając mu zaplanowanie optymalnej opieki medycznej. Przy takim systemie, podczas wizyty w gabinecie lekarz posiada wgląd w przeszłość chorobową pacjentki i koncentruje się na zdobyciu informacji dotyczących jej aktualnego stanu zdrowia, zgłaszanych przez nią problemów i dolegliwości, stanowiących bezpośrednią przyczynę wizyty. Badanie ginekologiczne nie jest przeprowadzane podczas każdej wizyty. U młodych kobiet, które dotychczas nie współżyły badanie we wziernikach i dwuręczne prawie nigdy nie okazuje się konieczne. Po zebraniu wywiadu lekarz decyduje, czy badanie pozwoli na uzyskanie dodatkowych informacji, czy ma mieć charakter kontrolny, czy też diagnostyczny. Jeśli zaproponuje badanie ginekologiczne „na fotelu”, dokładnie wyjaśni istotę i cel tego badania, oraz poda krótki opis, na czym badanie będzie polegało. Badanie w naszym ośrodku przeprowadzamy z zachowaniem warunków intymności, zapewniamy komfortowe, klimatyzowane łazienki i pomieszczenia do przebrania się, a także łatwy dostęp do materiałów sanitarnych (papierowe ręczniki, podpaski, tampony, mydła do higieny intymnej). Pacjentki mogą też korzystać z jednorazowych okryć na czas badania. Gabinet, w którym odbywa się badanie jest zamknięty, aby zapewnić pełną intymność. Jeśli istnieje konieczność badania, to po wygodnym ułożeniu się pacjentki na fotelu ginekologicznym rozpoczyna się ono założeniem wzierników pochwowych o odpowiednim rozmiarze, dzięki którym lekarz może ocenić wzrokowo stan pochwy i tarczy szyjki macicy, rodzaj obecnej w drogach rodnych wydzieliny oraz pobrać odpowiedni materiał do badań (np. rozmazu cytologicznego, badań bakteriologicznych). Niekiedy użycie wzierników nie jest konieczne, lub używa się specjalnych wzierników (dziecięcych, dziewiczych). Następnym etapem badania ginekologicznego, po usunięciu wzierników jest badanie palpacyjne dwuręczne pozwalające na ocenę morfologii narządów miednicy mniejszej. Uzupełnieniem tak wykonanego badania ginekologicznego może być badanie USG głowicą przezbrzuszną przy wypełnionym pęcherzu moczowym, lub dopochwową po jego opróżnieniu. Każda pacjentka zgłaszająca się do lekarza ginekologa powinna mieć zbadane piersi, dlatego to badanie jest nieodłącznym elementem wizyty. Po wykonanym pełnym badaniu ginekologicznym pacjentka korzysta z toalety, gdzie może spokojnie ubrać się w warunkach komfortu i prywatności, następnie wraca do gabinetu, gdzie lekarz informuje ją o wyniku badania. Jeśli konieczna jest dalsza diagnostyka, proponuje odpowiednią strategię, wyjaśniając dokładnie istotę stwierdzanych nieprawidłowości, istniejące ryzyko i zagrożenia oraz przedstawiając możliwości terapii. Wszystkie wnioski, zalecenia i wspólnie podjęte przez lekarza i pacjentkę decyzje zostają odnotowane w dokumentacji medycznej. Ostatnim etapem wizyty jest wystawienie koniecznych dokumentów: recept, skierowań, zaświadczeń i zwolnień lekarskich, lub informacji dla innych lekarzy uczestniczących w opiece nad pacjentką. Naszym celem jest zapewnienie podczas badania ginekologicznego szacunku, pełnego komfortu, oraz poszanowania intymności i respektowania poczucia wstydu. A każda przeprowadzana przez nas czynność, lub procedura wymaga zgody pacjentki na jej wykonanie. Droga Pacjentko, pamiętaj, że lekarz podczas wizyty jest dla Ciebie, więc w każdym jej momencie możesz zadawać pytania, a jeśli masz jakieś wątpliwości podziel się nimi, bo tylko wtedy możemy odpowiednio o Ciebie zadbać. Wizyta u ginekologa, zwłaszcza, jeśli odbywa się po raz pierwszy, może wywoływać stres i obawy. Wynika to w dużej mierze z niewiedzy, jak przebiega taka wizyta. Samo badanie ginekologiczne również może być źródłem niepokoju czy lęku. Żadna inna wizyta lekarska u innych specjalistów nie wywołuje tyle emocji, ale też charakter wizyty ginekologicznej i poruszane tematy są bardzo intymne. Ginekolog jest lekarzem jak każdy inny lekarz i należy starać się traktować kontrolne wizyty ginekologiczne jako normalne badania lekarskie. Aby zmniejszyć stres przed wizytą, warto wiedzieć, jak będzie ona przebiegała, o co może zapytać lekarz i jak można się do niej przygotować. Kiedy należy zgłosić się do ginekologa? Przyjmuje się, że każda dziewczyna po pierwszej miesiączce (menarche) powinna zgłosić się na pierwszą kontrolną wizytę lekarską. Ginekolog oceni, czy dojrzewanie przebiega prawidłowo, zbierze podstawowy wywiad, odpowie na ewentualne pytania i niejasności. Jeżeli nic nie odbiega od normy, nie ma powodu, by wizyty musiały być regularne. Kolejną wizytę należy zaplanować, kiedy pacjentka będzie chciała rozpocząć współżycie lub właśnie je rozpoczęła. Lekarz pomoże jej wybrać odpowiednią metodę antykoncepcji, pobierze też wymaz z szyjki macicy na tzw. cytologię. Jest to o tyle ważne, że ocena wymazu stanowi profilaktykę raka szyjka macicy. Od tego momentu należy ją wykonywać regularnie, najlepiej raz w roku przy okazji badania kontrolnego. Pierwsza wizyta u ginekologa powinna odbyć się również w przypadku, kiedy dziewczyna, która osiągnęła już wiek 16 lat, nadal nie miesiączkuje. Stan ten nazywamy pierwotnym brakiem miesiączki (amenorrhea primaria) i trzeba dążyć do postawienia rozpoznania. Czasem może wynikać on z wad anatomicznych (zarośnięcie błony dziewiczej, przegroda poprzeczna macicy i pochwy, brak wykształcenia wewnętrznych narządów płciowych), ale też zaburzeń hormonalnych. Najczęstszym powodem braku pojawienia się pierwszej miesiączki jest podwzgórzowy brak miesiączki. Stan ten wywołany jest zwykle drastycznym odchudzaniem i w konsekwencji niską zawartością tłuszczu w procentowej masie ciała. Minimalna ilość tkanki tłuszczowej potrzebna do rozpoczęcia miesiączkowania wynosi 22%. Z kolei nieregularne miesiączki, występujące do dwóch lat od pierwszego krwawienia, są wariantem normy. Cykle w tym czasie są przeważnie bezowulacyjne. Jeśli poza tym dojrzewanie przebiega prawidłowo (rozwijają się drugo- i trzeciorzędowe cechy płciowe), to nie ma powodu do niepokoju. Dopiero po tym czasie należy szukać przyczyny nieregularnych cykli. Wywiad ginekologiczny Prawidłowe zabranie wywiadu często wnosi więcej niż badanie z użyciem najbardziej zaawansowanych technik diagnostycznych. Bardzo ważna jest odpowiednia atmosfera i poczucie komfortu dla pacjentki. Tylko wtedy zebrany wywiad ma szansę być pomocny, a pacjentka szczerze odpowie na wszystkie pytania, bez poczucia skrępowania. Zadawane pytania różnią się od wielu czynników: czy jest to pierwsza wizyta w danym gabinecie, wieku pacjentki, objawów, dolegliwości, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków, przebytych operacji Lekarz zakładając kartę pacjentki, pyta oczywiście o dane osobowe, wiek wystąpienia pierwszej miesiączki oraz pierwszy dzień ostatniego krwawienia. Warto wcześniej przygotować sobie kalendarzyk z zaznaczonymi terminami miesiączek. Ginekolog będzie mógł dzięki temu ocenić regularność cykli. Zapyta o charakter krwawienia, plamienia między miesiączkami, upławy i wydzielinę z pochwy. Kolejnymi podstawowymi zagadnieniami są pytania dotyczące chorób i przyjmowanych na stałe leków. Do leków zaliczamy również tabletki antykoncepcyjne, o czym wiele kobiet zapomina. Z chorób, o które najczęściej pytają ginekolodzy i położnicy, należy wymienić: nowotwory, zwłaszcza rak szyjki macicy, jajnika, piersi, endometrium, mięśniaki, torbiele jajnika, powikłania zakrzepowo-zatorowe ( udar mózgu, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich, zawał), nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i nietolerancja glukozy (również cukrzyca ciężarnych), choroby wątroby, choroby tarczycy, żylaki kończyn dolnych Ginekolog zapyta też o występowanie wyżej wymienionych chorób w najbliższej rodzinie (matka, siostra, babcia). Ma to znaczenie w przypadku genetycznie uwarunkowanej skłonności do niektórych nowotworów, chorób sercowo - naczyniowych czy cukrzycy. Wymienione schorzenia będą pomocne w wyborze odpowiedniej, bezpiecznej metody antykoncepcji oraz pozwolą ocenić ryzyko rozwoju cukrzycy w ciąży. Lekarz musi spytać też, czy pacjentka już współżyła lub współżyje. Od tej informacji zależy wybór metody badania ginekologicznego. Dziewice można zbadać jedynie ultrasonografią przezbrzuszną i badaniem per rectum, nigdy USG transwaginalnym. Ważny jest też wywiad położniczy - czy pacjentka była w ciąży, ile razy, czy rodziła, jak przebiegała ciąża i poród. Zapyta o ewentualne powikłania położnicze, poronienia, ciążę pozamaciczną. Warto zabrać ze sobą też wynik ostatniej cytologii z terminem jej wykonania. Ginekolog musi zapytać również o rodzaj stosowanej antykoncepcji. Padną też pytania o używki- alkohol, papierosy. Badanie ginekologiczne Lekarz rozpocznie badanie od zważenia i zmierzenia pacjentki (ewentualnie zapyta o te dane), by ocenić BMI. BMI, czyli wskaźnik masy ciała, pośrednio koreluje z ryzykiem chorób sercowo - naczyniowych, cukrzycą czy ryzykiem niektórych nowotworów. Tkanka tłuszczowa jest ważnym źródłem estrogenów, więc im jej więcej, tym większe ryzyko zachorowania na nowotwory estrogenozależne - raka piersi, raka endometrium. Następnie zmierzy ciśnienie tętnicze. Kolejnym krokiem jest badanie piersi - jest to profilaktyka raka piersi. Ginekolog najpierw oceni ich symetrię, kształt, wygląd brodawek, a następnie palpacyjnie oceni budowę gruczołu piersiowego i węzły chłonne (nadobojczykowe, pachowe). Należy zbadać dokładnie każdy kwadrant obu piersi, ocenić brodawkę - czy nie jest wciągnięta, czy nie wypływa z niej żadna ciecz. Piersi najlepiej zbadać zarówno w pozycji stojącej lub siedzącej (z założonymi na karku rękami lub rękami opartymi o uda) jak i w pozycji leżącej. Warto, aby lekarz ocenił tarczycę, chociażby jej wielkość i kształt, czy nie wyczuwa się w jej obrębie żadnych guzków. Następnym krokiem jest badanie ginekologiczne. Pacjentka w trakcie badania leży na plecach w tzw. pozycji litotomicznej na fotelu ginekologicznym. Stopy należy wsunąć w odpowiednie uchwyty, tzw. strzemiona i maksymalnie zsunąć miednicę na skraj fotela. Wszystko to służy komfortowi badania i umożliwia najbardziej dokładną ocenę. Lekarz przed każdą wykonywaną czynnością informuje pacjentkę, co będzie w dalszej kolejności robił. Pozwala to na lepszą komunikację i współpracę z kobietą, a zarazem zmniejsza jej lęk. Im bardziej pacjentka rozluźniona, tym badanie łatwiejsze i mniej bolesne. Ginekolog ocenia wygląd zewnętrznych narządów płciowych, a następnie wkłada do pochwy wziernik. Jest to urządzenie, które rozchyla wargi sromowe mniejsze i ułatwia ocenę przedsionka pochwy i szyjki macicy. Zakładanie wziernika nie jest bolesne, a lekarz zawsze używa najmniejszego rozmiaru, który pozwala na uzyskanie odpowiedniego wglądu. Przeważnie pobierany jest wymaz z szyjki macicy - z jej tarczy i kanału. Lekarz wykonuje tę procedurę za pomocą specjalnej szczoteczki, a następnie rozprowadza pobrany materiał na szkiełku laboratoryjnym. Próbki te są przekazywane do oceny przez wykwalifikowanych diagnostów laboratoryjnych. W przypadku pacjentek, które jeszcze nie współżyły, lekarz może wykonać badanie oburęczne. Na jedną dłoń zakłada rękawiczkę, po czym wkłada jeden lub dwa palce (środkowy lub wskazujący) do pochwy, po uprzednim nawilżeniu palców np. żelem. Drugą dłoń układa na nadbrzuszu pacjentki, uciskając kolejne miejsca. To badanie pozwala ocenić wielkość, kształt i położenie macicy, obecność ewentualnych guzów w jamie miednicy oraz bolesność palpacyjną. Jajniki w prawidłowych warunkach są przeważnie tą techniką niebadalne. Na koniec wizyty ginekolog informuje pacjentkę o wynikach przeprowadzonych badań. Rozmowę powinno się już przeprowadzać po ubraniu się pacjentki - na pewno jest to bardziej komfortowe. Pacjentka dowie się też, kiedy powinna umówić się na następną wizytę i kiedy będą do odbioru wyniki przeprowadzonych testów (np. badania cytologicznego).

jak wygląda wizyta u ginekologa